36531-P06-A12 เครื่องตรวจจับออกซิเจนรถ สําหรับ Honda Accord Civic

หมายเหตุทางเทคนิค:

• นี่คือกเซ็นเซอร์ออกซิเจนแบบให้ความร้อน (เซอร์โคเนีย) แบบ 4 สาย. สายไฟสี่เส้นทำหน้าที่สองวงจรแยกกัน: สองเส้นสำหรับเครื่องทำความร้อนภายใน (โดยทั่วไปคือขั้วต่อ 3 และ 4) และอีกสองเส้นสำหรับกราวด์เซ็นเซอร์และเอาต์พุตสัญญาณเซ็นเซอร์

• องค์ประกอบความร้อนจะทำให้ปลายการตรวจจับเซรามิกมีอุณหภูมิทำงานอย่างรวดเร็ว ช่วยให้ ECU เข้าสู่การควบคุมเชื้อเพลิงแบบวงปิดได้เร็วขึ้น

• เซ็นเซอร์ส่งออกแรงดันไฟฟ้าที่หมุนเวียนประมาณ 0.1–0.9 V รอบอัตราส่วนอากาศต่อเชื้อเพลิงปริมาณสัมพันธ์ (แล = 1, ประมาณ 14.7:1 สำหรับน้ำมันเบนซิน) เมื่อส่วนผสมมีความเข้มข้นเล็กน้อย (เชื้อเพลิงส่วนเกิน) เซ็นเซอร์จะส่งออก0.6–1.0 โวลต์; เมื่อส่วนผสมมีความบางเล็กน้อย (ออกซิเจนส่วนเกิน) เอาต์พุตจะลดลงจนใกล้0 โวลต์. ECU ใช้ความคิดเห็นนี้เพื่อปรับการจ่ายเชื้อเพลิงอย่างต่อเนื่องเพื่อประสิทธิภาพการเผาไหม้สูงสุด

• เซ็นเซอร์ทั้งหมดผ่านการทดสอบ 100% เพื่อให้ตรงตามหรือเกินกว่ามาตรฐานคุณภาพอุปกรณ์ดั้งเดิม

เซ็นเซอร์แลมบ์ดานี้จะแทนที่ผู้ผลิตอุปกรณ์ดั้งเดิม (OEM) ต่อไปนี้และหมายเลขชิ้นส่วนในการแลกเปลี่ยนตรวจสอบเซ็นเซอร์เก่าของคุณเพื่อยืนยันการจับคู่:

หมายเหตุอ้างอิงโยง:

• 234-4099เป็นหมายเลขการแลกเปลี่ยนหลังการขายที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางซึ่งใช้โดยผู้ผลิตหลายราย

• ADBP700113(Blue Print) เทียบเท่ากับอะไหล่หลังการขายโดยตรง

• LEB655(Lucas) ใช้ข้อมูลจำเพาะที่เหมือนกันซึ่งรวมถึงความยาวสายเคเบิลที่535 มมขั้วต่อสี่เหลี่ยมสีเทา และโครงร่างแบบทำความร้อน 4 สาย

• เซ็นเซอร์หลังการขายบางตัวมาพร้อมกับเกลียวที่หล่อลื่นล่วงหน้าและพร้อมสำหรับการติดตั้ง

• ตรวจสอบรูปร่างของตัวเชื่อมต่อ ความยาวสายเคเบิล และการกำหนดค่าพินทุกครั้งก่อนซื้อ เนื่องจากอาจมีความแตกต่างกันเล็กน้อยระหว่างแบรนด์ต่างๆ

เซ็นเซอร์แลมบ์ดานี้ใช้เป็นหลักในฮอนด้าและอคิวรารถยนต์เบนซินที่ติดตั้งเครื่องยนต์ 4 สูบตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 ถึงกลางปี ​​2000 โดยทั่วไปจะมีการติดตั้งในปลายน้ำ (หลังตัวเร่งปฏิกิริยา)แม้ว่าบางแอปพลิเคชันอาจใช้ตำแหน่งต้นน้ำก็ตาม

ตารางความเข้ากันได้หลัก:

รายละเอียดการประกอบตามรุ่น:

ฮอนด้าแอคคอร์ด (รุ่น VI, CK/CG/CH/CF — 1997–2003)

ฮอนด้าซีวิค (1996–2000)

ฮอนด้า ซีอาร์-วี (รุ่นแรก — พ.ศ. 2540–2544)

• พอดีปลายน้ำ (หลังตัวเร่งปฏิกิริยา)ตำแหน่งสำหรับเครื่องยนต์ B20B / B20Z 2.0L

หมายเหตุประกอบ:

• นี่คือกพอดีโดยตรงเซ็นเซอร์เดิมผลิตสำหรับรถยนต์ Honda และ Acura

• รหัสเครื่องยนต์:D16Y5, D16Y7, D16Y8, D16Z6, B16A2, B18C1, B18B1, B20B, B20Z, F23A, H22A4 และอื่นๆ

• สำหรับซีอาร์-วี,รุ่น Civic และ Integra เซ็นเซอร์นี้มักใช้ในปลายน้ำ (หลังตัวเร่งปฏิกิริยา)ที่ตั้ง. สำหรับรุ่น Civic EX ปี 1996–1998 อาจพบหมายเลขชิ้นส่วนเดียวกันนี้ในต้นน้ำ (ก่อนตัวเร่งปฏิกิริยา)ตำแหน่ง.

• หากรถของคุณไม่อยู่ในรายการ ให้ยืนยันความเข้ากันได้โดยใช้หมายเลขอ้างอิงโยงด้านบน หรือตรวจสอบกับ VIN และเซ็นเซอร์เก่าก่อนซื้อ

ลองเปลี่ยนเซ็นเซอร์ Lambda หากคุณพบปัญหาใดๆ ต่อไปนี้:

ตรวจสอบไฟส่องสว่างเครื่องยนต์ (MIL)

• รหัสความผิดปกติของ OBD-IIเกี่ยวข้องกับวงจรเซ็นเซอร์ออกซิเจน ประสิทธิภาพตัวเร่งปฏิกิริยา หรือวงจรทำความร้อนทำงานผิดปกติ:

  • P0031– วงจรควบคุมฮีตเตอร์เซ็นเซอร์ออกซิเจนแบบอุ่นต่ำ (แบงค์ 1, เซ็นเซอร์ 1)

  • P0135 / P0141– ความผิดปกติของวงจรฮีตเตอร์เซ็นเซอร์ O2 (แบงค์ 1, เซ็นเซอร์ 1 / เซ็นเซอร์ 2)

  • P0136 – P0141– ความผิดปกติของวงจรเซ็นเซอร์ O2 (แบงค์ 1, เซ็นเซอร์ 2) / ปัญหาวงจรฮีตเตอร์

  • P0133 / P0155– เซ็นเซอร์ O2 ตอบสนองช้า

  • P0420 / P0430– ประสิทธิภาพระบบตัวเร่งปฏิกิริยาต่ำกว่าเกณฑ์ (แบงค์ 1 / แบงค์ 2)

ปัญหาด้านประสิทธิภาพและความสามารถในการขับขี่

• ปริมาณการใช้เชื้อเพลิงเพิ่มขึ้น– เซ็นเซอร์ที่ไม่ทำงานสามารถเพิ่มการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงได้ บางครั้งอาจสูงถึง 15 % เนื่องจาก ECU ตั้งค่าเริ่มต้นให้ตั้งค่าพารามิเตอร์ที่หลากหลายไว้ล่วงหน้า

• การเร่งความเร็วหรือความลังเลไม่ดี– เครื่องยนต์อาจสะดุดหรือลังเลในระหว่างการเร่งความเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้ภาระหนัก

• ไม่ได้ใช้งานหยาบหรือหยุดชะงัก– การอ่านอัตราส่วนอากาศ-เชื้อเพลิงไม่ถูกต้องส่งผลให้การทำงานของเครื่องยนต์ไม่เสถียรที่ความเร็วต่ำ

• กำลังเครื่องยนต์ลดลง– สูญเสียประสิทธิภาพโดยรวมอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้น้ำหนักบรรทุกหรือระหว่างการปีนเขา

• พลุ่งพล่านขณะล่องเรือ– เครื่องยนต์อาจสลับกันเร่งความเร็วและลดความเร็วลงเนื่องจาก ECU ได้รับการตอบรับที่ไม่แน่นอนจากเซ็นเซอร์ออกซิเจนที่ล้มเหลว

อาการไอเสียและไอเสีย

• การทดสอบการปล่อยมลพิษล้มเหลว– การอ่านเซ็นเซอร์ไม่ถูกต้องอาจทำให้รถไม่ผ่านการทดสอบการปล่อยมลพิษหรือการตรวจสอบหมอกควัน

• ควันดำจากท่อไอเสีย– บ่งชี้ถึงส่วนผสมของอากาศและเชื้อเพลิงที่มีปริมาณมากเกินไปและการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์

• กลิ่นน้ำมันแรง– มีเชื้อเพลิงที่ยังไม่เผาไหม้อยู่ในกระแสไอเสีย

• กลิ่นไข่เน่า (กลิ่นกำมะถัน)– บ่งชี้ถึงสภาวะการทำงานที่สมบูรณ์ซึ่งอาจทำให้แคตตาไลติกคอนเวอร์เตอร์เสียหายเมื่อเวลาผ่านไป

วงจรฮีตเตอร์ขัดข้อง

• การตอบสนองของเซ็นเซอร์ช้าหลังจากสตาร์ทเย็น (ECU อาจใช้เวลานานกว่าในการเข้าสู่การทำงานของวงปิด)

• ความต้านทานของวงจรเครื่องทำความร้อนภายนอกข้อกำหนด (ช่วงปกติ: ประมาณ 3–5 Ω ที่ 20 °C / 68 °F)

สาเหตุที่เป็นไปได้ของความล้มเหลวของเซ็นเซอร์:

• การสึกหรอตามปกติ– โดยปกติแล้วเซ็นเซอร์ออกซิเจนจะเสื่อมสภาพหลังจากใช้งานไปแล้ว 60,000 – 100,000 ไมล์ (100,000 – 160,000 กม.) เนื่องจากการสัมผัสกับก๊าซไอเสียที่มีอุณหภูมิสูงอย่างต่อเนื่อง

• การปนเปื้อน– น้ำมัน สารหล่อเย็น หรือสารเคลือบหลุมร่องฟันที่ทำจากซิลิโคนสามารถสร้างความเสียหายให้กับปลายการตรวจจับเซรามิกอย่างถาวร รถยนต์ที่แหวนลูกสูบหรือซีลวาล์วสึกหรอมีแนวโน้มที่จะเกิดการปนเปื้อนของน้ำมันซึ่งอาจทำให้เซ็นเซอร์ออกซิเจนเสียหายได้

• วงจรฮีตเตอร์ขัดข้อง– องค์ประกอบความร้อนภายในหยุดทำงานทำให้เซ็นเซอร์ตอบสนองช้าหรือไม่ตอบสนองเลยเมื่อเย็น

• ความเสียหายจากผลกระทบทางกายภาพ– การทิ้งเซ็นเซอร์หรือการกระแทกจากเศษถนนอาจทำให้ชิ้นส่วนเซรามิกแตกได้

• ปัญหาสายไฟหรือขั้วต่อ– สายไฟเสียหาย การเชื่อมต่อหลวม การกัดกร่อนที่ขั้วต่อ หรือการลัดวงจร/เปิดเป็นระยะๆ อาจทำให้เกิดรหัสข้อผิดพลาดได้

• การใช้กาวซิลิโคน– ซิลิโคนใดๆ ที่ใช้ใกล้กับระบบไอเสียจะระเหยและเคลือบปลายเซ็นเซอร์อย่างถาวร ทำลายความสามารถในการตรวจจับออกซิเจน

เคล็ดลับการวินิจฉัย:

• เมื่อทำการทดสอบกเซ็นเซอร์ออกซิเจนที่ดีที่รู้จักกันดีควรส่งออก0.6 – 1.0 โวลต์เมื่อเครื่องยนต์ถูกเร่งซ้ำๆ (เร่งเครื่องยนต์) แสดงว่าส่วนผสมของเชื้อเพลิงมีปริมาณมากชั่วคราว

• หากแรงดันไฟฟ้าเอาท์พุตยังคงคงที่ (แทนที่จะสั่น) ไม่ถึงช่วงที่คาดหวัง หรือเปลี่ยนแปลงช้ามาก เซ็นเซอร์น่าจะทำงานล้มเหลว

• รหัส P0031 ระบุถึงปัญหาวงจรควบคุมฮีตเตอร์โดยเฉพาะ (ตรวจพบแรงดันไฟฟ้าต่ำบนวงจรควบคุมฮีตเตอร์) ไม่จำเป็นต้องเป็นปัญหาในการอ่านอัตราส่วนอากาศ-เชื้อเพลิง

• สำหรับรหัส P0420 เป็นที่น่าสังเกตว่าเซ็นเซอร์ออกซิเจนดาวน์สตรีมที่ล้มเหลวสามารถระบุประสิทธิภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาอย่างไม่ถูกต้อง ในขณะที่ตัวเร่งปฏิกิริยาเองอาจยังอยู่ในสภาพดีอยู่

1. ยืนยันการประกอบ — ต้องมีการตรวจสอบทางกายภาพ

• นี่คือกพอดีโดยตรงเซ็นเซอร์สำหรับรถยนต์ Honda และ Acura ที่มีความเฉพาะเจาะจงขั้วต่อสีเทาแบบสี่เหลี่ยม 4 ขา.

• อ้างอิงโยงหมายเลขชิ้นส่วนของเซนเซอร์ตัวเก่า รูปร่างขั้วต่อ ความยาวสายเคเบิล (ประมาณ 400–535 มม.) และขนาดเกลียว (M18 x 1.5) ก่อนสั่งซื้อเสมอ

• แม้ว่าหมายเลข OE จะกำหนดไว้อย่างดีสำหรับรถยนต์ Honda แต่เซ็นเซอร์หลังการขายอาจมีความยาวของสายเคเบิลหรือการออกแบบตัวเชื่อมต่อที่แตกต่างกันเล็กน้อยขอแนะนำอย่างยิ่งให้ทำการตรวจสอบเซ็นเซอร์เดิมของคุณทางกายภาพ

• หากขั้วต่อไม่ตรงกัน อย่าติดตั้ง การใช้เซ็นเซอร์ที่เข้ากันไม่ได้อาจทำให้สายรัดของรถหรือ ECU เสียหายได้ และจะทำงานไม่ถูกต้อง

2. กำหนดตำแหน่งเซ็นเซอร์ — ต้นน้ำกับปลายน้ำ

• หมายเลขชิ้นส่วนนี้มักใช้ในปลายน้ำ (หลังตัวเร่งปฏิกิริยา)ตำแหน่งสำหรับรถยนต์ฮอนด้าหลายรุ่น เช่น แอคคอร์ด, ซีอาร์-วี, ซีวิค และอินเทรา

• อย่างไรก็ตามสำหรับรุ่นซีวิค EX ปี 1996–1998หมายเลขชิ้นส่วนเดียวกันนี้ยังอาจทำหน้าที่เป็นต้นน้ำ (ก่อนตัวเร่งปฏิกิริยา)เซ็นเซอร์

• ตรวจสอบตำแหน่งของเซ็นเซอร์เก่าของคุณ(แบงค์ 1, เซ็นเซอร์ 1 สำหรับต้นน้ำ, แบงค์ 1, เซ็นเซอร์ 2 สำหรับปลายน้ำ) ก่อนสั่งซื้อ

• มีเซ็นเซอร์ต้นน้ำและปลายน้ำไม่สามารถใช้แทนกันได้ในยานพาหนะส่วนใหญ่ การใช้เซ็นเซอร์ดาวน์สตรีมในตำแหน่งต้นน้ำจะส่งผลให้การควบคุมอัตราส่วนอากาศ-เชื้อเพลิงไม่เหมาะสม และข้อผิดพลาด ECU ที่อาจเกิดขึ้น

3. การตรวจสอบเครื่องยนต์และยานพาหนะ

• เซ็นเซอร์นี้เข้ากันได้กับน้ำมันเบนซิน (เบนซิน)เครื่องยนต์ มันคือไม่เข้ากันได้กับเครื่องยนต์ดีเซล

• รหัสเครื่องยนต์ที่เข้ากันได้ได้แก่: D16Y5, D16Y7, D16Y8, D16Z6, B16A2, B18C1, B18B1, B20B, B20Z, F23A, H22A4.

• ตรวจสอบรุ่นปี รหัสเครื่องยนต์ และยานพาหนะของคุณมีเซ็นเซอร์ออกซิเจนหนึ่งหรือสองตัวก่อนสั่งซื้อทุกครั้ง

4. ช่วงเวลาการเปลี่ยน

• เซ็นเซอร์ Lambda เสื่อมสภาพเมื่อเวลาผ่านไป โดยมักจะไม่กระตุ้นให้เกิดรหัสความผิดปกติทันที

• เปลี่ยนทุก60,000 – 100,000 ไมล์ (100,000 – 160,000 กม.)แนะนำให้รักษา:

  • ประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิงที่เหมาะสมที่สุด (เซ็นเซอร์ที่ล้มเหลวสามารถลดการประหยัดเชื้อเพลิงได้มากถึง 15%)

  • แคทาไลติกคอนเวอร์เตอร์สุขภาพและอายุยืนยาว

  • การปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เหมาะสม

  • การทำงานของเครื่องยนต์ราบรื่น

• แม้ว่าจะไม่มีไฟแสดงการตรวจสอบเครื่องยนต์ก็ตาม เซ็นเซอร์ที่มีอายุมากอาจยังตอบสนองได้ช้ากว่าเซ็นเซอร์ใหม่ ซึ่งส่งผลเสียต่อการประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงและการปล่อยมลพิษ

5. คำแนะนำในการติดตั้ง

• ปล่อยให้ระบบไอเสียเย็นสนิทก่อนที่จะถอดออกเพื่อหลีกเลี่ยงการไหม้ — ท่อร่วมไอเสียและเครื่องฟอกไอเสียสามารถคงความร้อนไว้เป็นระยะเวลานานหลังจากดับเครื่องยนต์

• ใช้เฉพาะช่องต่อเซ็นเซอร์ O2 (22 มม. / 7/8")ด้วยการออกแบบออฟเซ็ตเพื่อป้องกันการหลุดของเกลียวเซ็นเซอร์ และเพื่อให้เข้าถึงช่องเครื่องยนต์ที่จำกัดได้ดีขึ้น

• ใช้สารป้องกันการยึดเกาะไปยังเกลียวของเซ็นเซอร์ใหม่ (หลีกเลี่ยงปลายเซ็นเซอร์) เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการยึดติดในบึงไอเสียเมื่อเวลาผ่านไป เซ็นเซอร์หลังการขายจำนวนมากมาพร้อมกับระบบป้องกันการยึดติดที่ติดตั้งไว้ล่วงหน้า

• ห้ามใช้น้ำยาซีลซิลิโคนใกล้ระบบไอเสีย ไอซิลิโคนจะปนเปื้อนอย่างถาวรและทำลายเซ็นเซอร์ออกซิเจน

• หลีกเลี่ยงการสัมผัสปลายเซ็นเซอร์— น้ำมันจากผิวหนังสามารถปนเปื้อนองค์ประกอบการตรวจจับเซรามิกได้

• อย่าทำเซ็นเซอร์หล่น— องค์ประกอบเซรามิกภายในตัวเรือนโลหะอาจแตกร้าวเมื่อถูกกระแทก

• ขันให้ได้แรงบิดที่ถูกต้อง— โดยทั่วไป 40 – 50 Nm (30 – 37 ft‑lb) การขันแน่นเกินไปอาจทำให้เกลียวในบึงท่อไอเสียเสียหายได้ การขันให้แน่นอาจทำให้เกิดการรั่วไหลของไอเสีย

• ยึดชุดสายไฟให้แน่นด้วยคลิปและเส้นทางดั้งเดิมเพื่อป้องกันการสัมผัสกับส่วนประกอบไอเสียที่ร้อนหรือชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหว (เช่นเพลาขับส่วนประกอบช่วงล่าง)

6. เครื่องมือที่จำเป็น

• ช่องต่อเซ็นเซอร์ O2 (22 มม. / 7/8") — ชนิดออฟเซ็ตแนะนำสำหรับพื้นที่จำกัด

• เฟืองวงล้อและแถบส่วนขยาย (สำหรับการเข้าถึง มักจำเป็นต้องใช้ตัวขับ 3/8" หรือ 1/2" ที่มีแถบส่วนขยายแบบยาว)

• สารป้องกันการติด (ปลอดภัยต่อเซ็นเซอร์ หากไม่ได้ติดไว้ล่วงหน้า)

• แม่แรงและแม่แรงยืน (หากการเข้าถึงใต้ท้องรถจำเป็นต้องยก)

• เครื่องสแกน OBD-II (เพื่อล้างรหัสความผิดปกติและตรวจสอบการทำงานหลังการเปลี่ยน)

• ดิจิตอลมัลติมิเตอร์ (สำหรับทดสอบว่าจำเป็นต้องแก้ไขปัญหาหรือไม่)

7. ปริมาณที่ต้องการ

• รถยนต์ฮอนด้า 4 สูบมักจะมีเซ็นเซอร์ออกซิเจนสองตัว: หนึ่งอัปสตรีม (pre-cat) และหนึ่งดาวน์สตรีม (หลัง cat-cat)

• รุ่น V6 ฮอนด้า/อาคิวราอาจมีเซ็นเซอร์สองหรือสี่ตัวขึ้นอยู่กับว่าระบบไอเสียมีแคตตาไลติกคอนเวอร์เตอร์หนึ่งหรือสองตัว (เช่น V6 Accord มีสองแบงค์)

• ตรวจสอบการกำหนดค่าไอเสียของรถยนต์และจำนวนเซ็นเซอร์ออกซิเจนที่ติดตั้งก่อนสั่งซื้อหลายยูนิต

• หากเปลี่ยนเซ็นเซอร์ทั้งหมด ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณสั่งหมายเลขชิ้นส่วนที่ถูกต้องสำหรับแต่ละตำแหน่ง เซ็นเซอร์ต้นน้ำและปลายน้ำมักเป็นหมายเลขชิ้นส่วนที่แตกต่างกัน

8. แนะนำให้ติดตั้งโดยมืออาชีพ

• แม้ว่าชิ้นส่วนนี้จะเป็นแบบติดตั้งโดยตรง แต่ขอแนะนำให้ติดตั้งโดยมืออาชีพหากคุณไม่เคยมีประสบการณ์กับงานระบบไอเสียหรือหากเซ็นเซอร์อยู่ในตำแหน่งที่เข้าถึงได้ยาก

• หลังจากเปลี่ยนแล้ว ECU อาจจำเป็นต้องรีเซ็ตค่าการปรับตัวโดยใช้เครื่องมือสแกนวินิจฉัย

• การติดตั้งที่ไม่เหมาะสมอาจทำให้:

  • ไอเสียรั่วรอบบึงเซ็นเซอร์

  • เกลียวในท่อร่วมไอเสียแบบไขว้หรือชำรุด

  • เซ็นเซอร์เสียหายจากการปนเปื้อนหรือการจัดการที่ไม่ถูกต้อง

  • สายไฟเสียหายจากการสัมผัสกับส่วนประกอบไอเสียที่ร้อน

9. การรับประกัน

• โดยทั่วไปชิ้นส่วน OE ของฮอนด้าของแท้จะมีการรับประกันจากผู้ผลิตด้วย

• เซ็นเซอร์หลังการขายอาจมีระยะเวลาการรับประกันที่แตกต่างกัน — ตรวจสอบกับร้านค้าปลีกเฉพาะของคุณ

• สำคัญ:การรับประกันส่วนใหญ่จะถือเป็นโมฆะหากปลายเซ็นเซอร์แสดงให้เห็นการปนเปื้อนจากการใช้งานที่ไม่เหมาะสม (เช่น การสัมผัสปลาย เซ็นเซอร์หล่น หรือการสัมผัสซิลิโคน)

• ชิ้นส่วนไฟฟ้า เช่น เซ็นเซอร์ออกซิเจน มักจะไม่สามารถคืนได้ ยกเว้นการเปลี่ยนตามการรับประกันที่ได้รับอนุมัติเนื่องจากความเสี่ยงในการปนเปื้อน

ข้อสงวนสิทธิ์:แม้ว่าเราจะมุ่งมั่นเพื่อความถูกต้องแม่นยำ ข้อมูลจำเพาะของยานพาหนะและหมายเลขชิ้นส่วน OE อาจแตกต่างกันไปตามวันที่ผลิต ภูมิภาคของตลาด และระดับการตกแต่งของยานพาหนะ หมายเลขชิ้นส่วนนี้ (36531‑P06‑A12) คือหมายเลข OE ของ Honda / Acura สำหรับการใช้งานเซ็นเซอร์ออกซิเจนกับเครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบตั้งแต่ปี 1994–2005 ประมาณปี ตรวจสอบการประกอบทางกายภาพเสมอ (รูปร่างของตัวเชื่อมต่อ ความยาวสายเคเบิล และขนาดเกลียว) และยืนยันตำแหน่ง (ต้นน้ำและปลายน้ำ) ของเซ็นเซอร์เก่าของคุณก่อนที่จะซื้อ ข้อมูลรถยนต์ที่ให้ไว้เป็นเพียงแนวทางเท่านั้น หากมีข้อสงสัย โปรดปรึกษาข้อกำหนดเฉพาะของผู้ผลิตรถยนต์ ตัวแทนจำหน่ายที่ได้รับอนุญาต หรือช่างเครื่องที่มีคุณสมบัติ